خروسک

خروسکیا کروپ (به انگلیسی: Croup) یا لارنگوتراکئوبرونشیت (laryngotracheobronchitis) به التهاب حلق، نای، برونش‌های اصلی اطلاق می‌شود. به علت تنگ بودن مجاری تنفسی در بچه‌ها ریسک ابتلا به انسداد مجاری هوایی به دلیل تورم والتهاب بیشتر است. لارنگوتراکئوبرونشیت در فصل پاییز و زمستان رخ می‌دهد و اغلب به فرم خفیف خود محدود شونده، تظاهر می‌یابد. این بیماری معمولاً در سنین ۶ ماه تا ۳ سال دیده می‌شود ولی در هر سنی می‌تواند رخ دهد.[۱]کروپ ویروسی در مردان با نسبت ۳ به ۲ شایع‌تر است. سن شایع معمولاً در ۲ سالگی است چنان‌چه یکی از افراد خانواده به این بیماری مبتلا گردد خطر ابتلا سایر افراد خانواده ۱۵ درصد است.[۲]این بیماری معمولاً در اثر آلودگی ویروسی مجرای هوای فوقانی رخ می‌دهد. این عفونت موجب بروز التهاب در داخل گلو می‌گردد، که منجر به مشکلات تنفسی و علائمی مانند سرفهبه شکل «پارس سگ»، صدای خس‌خسو گرفتگی صدامی‌گردد. علائم خروسک ممکن است خفیف، متوسط و یا شدید باشد و معمولاً در هنگام شب تشدید می‌شوند. این بیماری معمولاً با مصرف استروئیدخوراکی و در موارد شدیدتر با مصرف اپی‌نفریندرمان می‌گردد. در موارد بسیار نادری به بستری در بیمارستان نیاز می‌گردد.
بیماری خروسک را می‌توان بر اساس علائم بالینی تشخیص داد و احتمال بروز علائم ناشی از عوامل شدیدتری همچون اپی‌گلوتیتو انسداد مجرای هواییوجود ندارد. بیشتر اوقات نیازی به بررسی‌های بیشتر –از جمله آزمایش‌های خون، رادیولوژی، و کشت میکروب- نیست. خروسک بیماری شایعی است و در حدود ۱۵٪از کودکان دیده می‌شود که بیشتر آنها در سنین ۶ ماه تا ۵-۶ سال قرار دارند. نوجوانان و بزرگسالان به ندرت دچار خروسک می‌شوند. دیفترییکی از عوامل عمده‌ای است که باعث این بیماری می‌گردد، که این عامل با موفقیت واکسیناسیون، و پیشرفت بهداشت و استانداردهای زندگی در جهان غرب بهبود یافته و به تاریخ پیوسته است.
اپیدمیولوژی
حدود ۱۵٪کودکان در سنین بین ۶ ماه تا ۵-۶ سال به خروسک مبتلا می‌شوند.[۳][۴]خروسک ۵٪پذیرش بیمارستانی این گروه سنی را تشکیل می‌دهد.[۵]در موارد نادر، کودکان سه‌ماهه و ۱۵ ساله هم به خروسک مبتلا می‌شوند.[۵]مردان ۵۰٪بیشتر از زنان به این بیماری مبتلا می‌شوند؛ خروسک در فصل پاییز رایج تر است.[۳]
تاریخچه
واژه croupاز فعل croup,در انگلیسیمدرن به معنای "فریاد با صدای گرفته" ریشه می‌گیرد؛ این نام اولین بار در اسکاتلند برای این بیماری به کار رفت و در قرن ۱۸ رایج شد.[۶]خروسک دیفتریایی از زمان هومردر یونان باستانشناخته شده است. در سال ۱۸۲۶ برتونیو(Bretonneau) تفاوت میان خروسک و خروسک ایجاد شده بواسطه دیفتریرا کشف کرد.[۷]این فرانسوی خروسک ویروسی را"faux-croup" نامید، و"croup" را برای بیماری ایجاد شده توسط باکتری عامل دیفتری به کار برد.[۸]خروسک ایجاد شده به دلیل دیفتری تقریباً ناشناخته مانده است چرا که مصونیتمؤثر در مقابل آن کشف شده است.[۷]
پاتوفیزیولوژی
عفونت ویروسی به التهاب حنجره، نایو مجراهای بزرگ هوا با گلبول‌های سفید خون می‌شوند.[۴]التهاب ممکن است در تنفس مشکل ایجاد نماید.[۴]خروسک معمولاً دارای منشا ویروسی است.[۴][۹]برخی افراد این اصطلاح را برای مواردی چون لارنگوتراکئیتشدید، خروسک اسپاسمودیک، دیفتری حنجره، تراکئیت باکتریایی، لارنگوتراکئوبرونشیت، و لارنگوتراکئوبرونشونومونیت به کار می‌برند. دو مورد اول ویروسی بوده و علائم خفیف تری دارند؛ چهار مورد بعدی باکتریایی بوده و معمولاً علائم شدیدتری دارند.[۳]
منشا ویروسی
در ۷۵٪موارد ویروس پاراآنفلوآنزا، و به خصوص نوع اول و دوم آن، عامل خروسک به شمار می‌رود.[۵]گاهی اوقات سایر ویروس‌ها هم می‌توانند باعث بروز خروسک شوند از جمله آنفلوآنزایAوB، سرخک، آدنوویروسو ویروس سین سیشیال تنفسی(RSV).[۳]خروسک اسپاسمودیک (حروسک به همراه پارس کردن) نیز عواملی مشابه چون لارنگوتراکئیت شدید دارد، اما فاقد علائم معمول عفونت (از جمله تب، گلوی چرک کرده، و افزایش گلبول‌های سفید خون) است.[۳]درمان و پاسخ به درمان اما مشابه هستند.[۵]
منشا باکتریایی
خروسک باکتریایی ممکن است یکی از این موارد باشد: دیفتری حنجره، تراکئیت باکتریایی، لارنگوتراکئوبرونشیت، و لارنگوتراکئوبرونشونومونیت.[۳]دیفتری حنجره در اثر کورینه باکتریوم دیفتریایجاد می‌شود، حال آن که تراکئیت باکتریایی، لارنگوتراکئوبرونشیت و لارنگوتراکئوبرونشونومونیت در اثر عفونتی که در ابتدا ویروسی است و سپس باکتربایی می‌شود ایجاد می‌گردند. رایج ترین این عوامل باکتریایی عبارتند از استافیلوکوک اورئوس، استرپتوکوک پنومونیه، هموفیلوس آنفلوآنزا، و موراکسلا کاتارالیس.[۳]
علائم و نشانه‌ها
نشانه‌های خروسک عبارتند از "پارس مانند شدن" سرفه، استریدور(صدایی زیر و شبیه خس خس به هنگام دم)، گرفتگی صداو سختی تنفسکه در هنگام شب تشدید می‌شوند.[۹]سرفه‌های پارس مانند معمولاً صدایی مانند صدای فوکو یا شیر دریاییدارند.[۳]گریهمی‌تواند باعث تشدید خس خس شود؛ خس خس می‌تواند نشاندهنده تنگ شن مجرای هوا گردد. با بدتر شدن خروسک ممکن است از شدت خس خس کاسته شود.[۹]علائم دیگر عبارتند از تب، زکام(علائمی ماشبه علائم سرماخوردگی)، و به داخل فرورفتن پوست میان دنده‌ها.[۹][۱۰]جاری شدن آب دهانو یا ظاهری بیمار معمولاً به دیگر موارد پزشکی مربوط است.[۱۰][۱۱]معاینه بالینی بیماران باریک شدن فضای ساب گلوتیک را نشان می‌دهد چیزی که در رادیوگرافیبا نمای برج کلیسا مشخص می‌شود. کروپ به ندرت با عوارض جدی همراه است تنها در۱/۳تا۲/۶درصد از بیماران نیاز به بستری در بیمارستان وجود دارد. مدت بیماری معمولاً ۵ روز است، بعد از کاهش علایم جدی، سرفه خفیف ممکن است هم‌چنان برای چندین روز وجود داشته باشد. یک رابطه بین ابتلا به کروپ و آسم وجود دارد اما این‌که کدامیک عامل دیگری است مشخص نیست. در یک مطالعه در بیماران با تشخیص کروپ ریسک ابتلا به آسمتقریباً ۲ برابر شد.[۱۲]
 
 
معاینه
The Westley Score: Classification of croup severity[۵][۱۳]  
Feature Number of points assigned for this feature  
۰ ۱ ۲ ۳ ۴ ۵  
Chest wall
retraction
None Mild Moderate Severe      
استریدور None With
agitation
At rest        
کبودی پوست None       With
agitation
At rest  
Level of
consciousness
Normal         Disoriented  
Air entry Normal Decreased Markedly decreased        
 
خروسک بر اساس نشانه‌ها و علائم معاینه می‌گردد.[۴]گام نخست حصول اطمینان از این نکته است که سایر عوامل مسدود کننده مجرای‌های هوا دخیل نباشند از جمله اپی گلوتیت، اشیای خارجی، ساب گلوتیک استنوزیس، آنژیوادم، آبسه پشت حلقیو تراکئیت باکتریایی.[۳][۴]
رادیولوژِیگردن معمولاً انجام نمی‌شود،[۴]اما در صورت انجام شدن رادیولوژی می‌توان تنگ شدن نای را مشاهده کرد که چون به شکل برج کلیسااست آن را نشانه برج کلیسامی‌نامند. در نیمی از موارد نشانه برج کلیسا رخ نمی‌دهد.[۱۰]
آزمایش خونو کشت ویروس(آزمایش مورد نیاز ویروس) می‌تواند باعث تحریک غیرضروری مجرای هوا گردد.[۴]در حالیکه کشت ویروس‌هایی که از طریق مکش مخاط از حلق و بینی(فرایندی که در آن با استفاده از لوله‌ای مخاط را از بینی خارج می‌کنند) به دست می‌آیند، هم می‌توانند همان عامل را تعیین نمایند. چنین کشت‌هایی فقط محدود به کاسنی است که تحقیقات را انجام می‌دهند.[۹]اگر فردی با درمان‌های استاندارد معالجه نشد می‌توان آزمایش‌های بیشتری را انجام داد تا احتمال منشا باکتریایی بررسی گردد.[۳]
Severity
متداول ترین سیستم برای طبق بندی شدت خروسک امتیازWestley نام دارد. این تست بیشتر در تحقیقات استفاده می‌شود تا مراکز درمانی.[۳]این امتیاز مجموع امتیازاتی است که به پنج فاکتور تعلق می‌گیرد: میزان هوشیاری، کبودی، استریدور، ورودی هواف فرورفتگی پوست میان دنده‌ها.[۳]امتیازی که به هر یک از این پنج فاکتور داده می‌شود در جدول به سمت راست ثبت شده و امتیاز نهایی عددی بین ۰ تا ۱۷ خواهد بود.[۱۳]
·                     A total score of ≤ 2 indicates mild croup. The person can have barking cough and hoarseness, but there is no stridor (wheezing) at rest.[۵]
·                     A total score of 3–5 is classified as moderate croup — the person has wheezing, with few other signs.[۵]
·                     A total score of 6–11 is severe croup. It also presents with obvious stridor, but also chest wallindrawing.[۵]
·                     A total score of ≥ 12 means respiratory failureis possible. The barking cough and wheezing may no longer be present at this stage.[۵]
۸۵٪کودکانی که به اورژانس می‌روند بیماری خفیفی دارند؛ خروسک شدید به ندرت اتفاق می‌افتد(<1%).[۵]
پیشگیری
مصونیت بخشی(واکسن) در برابر آنفلوآنزاو دیفتریمی‌تواند از بروز خروسک جلوگیری نماید[۳]
درمان
بسیاری از بیماران با علایم خفیف می‌توانند به صورت سرپایی و در خانه درمان شوند. ولی در صورت بروز هر یک از علایم مانند کبود شدن لب‌ها، ناخن، هر گونه اختلال تنفسی، آب‌ریزش از دهان و یا اختلال در بلع، علایم گیجی و بی‌قراری و عدم بهبود علایم درمانهای تخصصی تر انجام می‌شود. در بیماران با علایم سیانوز، رنگ پریدگی اندام‌ها، کاهش سطح هوشیاری و یا علایم افزایش کار تنفسی ناشی از دیسترس تنفسی درمان با اکسیژن شروع می‌شود. در کروپ با منشا باکتریال باید درمان با آنتی بیوتیک آغاز شود. چنان‌چه استریدوردر حالت استراحت در بیمار وجود دارد تازمان بهبود استریدور پزشک بیمار را در بیمارستان بستری می‌کند.
درمان با استروئیددر بهبود استریدور مؤثر است. استروئید استنشاقی اغلب مورد استفاده قرار می‌گیرند. پردنیزولونخوراکی با دوز ۱ میلی‌گرم در هر کیلوگرم وزن اغلب مؤثر است. در یک آزمون تصادفی محققان کشف کردند که دگزامتازونبا دوز ‏ ۰/۶ میلی‌گرم در هر کیلوگرم وزن در سرعت بهبود علایم کروپ خفیف مؤثر بوده‌است. یک مطالعه هم‌گروهی نشان داد که درمان با استرویید در کاهش علایم، بستری مجدد، کاهش مدت زمان بستری در بیمارستان و کاهش نیاز به درمان با اپینفرینمؤثر است. درمان استاندارد در این بیماری استنشاق بخار مرطوب است.[۱۴]
کودکان مبتلا به خروسک را باید تا جای ممکن آرام نگه داشت.[۴]استروئیدها به صورت روتین تجویز شده و در موارد شدید از اپی نفرین استفاده می‌شود.[۴]کودکان با سطح اکسیژن (مقدار اکسیزن محلول در خون) زیر ۹۲٪باید اکسیژن دریافت کنند.[۳]و افرادی که خروسک شدید دارند را می‌توان جهت نظارت بیشتر در بیمارستان بستری کرد.[۱۰]اگر به اکسیژن نیاز باشد، می‌توان از روش "مجاورتی" نیز استفاده کرد (نزدیک نگاه داشتن منبع اکسیژن به صورت کودک)، چرا که بیقراری کمتری در مقایسه با استفاده از ماسک اکسیژن ایجاد می‌نماید.[۳]کمتر از ۰٫۲٪افراد نیازمند لوله نایمی‌شوند (لوله‌ای که در مجرای هوا قرار داده می‌شود).[۱۳]
استروئیدها
کورتیکوستروئیدهاییهمچون دگزامتازونو بودزونیدرا می‌توان برای درمان خروسک به کار برد.[۱۵]پس از شش ساعت بهبود قابل توجهی دیده خواهد شد.[۱۵]با اینکه می‌توان این داروها را از طرق خوراکی (دهان)، غیرخوراکی(تزریق)، و یا از طریق تنفسی دریافت کرد، مصرف خوراکی ترجیح داده می‌شود.[۴]معمولاً یک دوز کافی بوده و مصرف آن اکثر اوقات کاملاً امن خواهد بود.[۴]دکزامتازون با دوزهای ۰٫۱۵، ۰٫۳ و ۰٫۶  mg/kg همه به یک مقدار تاثیر دارد.[۱۶]
اپی نفرین
خروسک متوسط تا شدید را می‌توان با افشانهاپی نفرینالتیام بخشید (محلولی استنشاقی که مجرای هوا را باز می‌کند).[۴]در حالیکه اپی نفرین معمولاً شدت خروسک را طی ۱۰ تا ۳۰ دقیقه کاهش می‌دهد، اثرات ان تنها تا دو ساعت باقی می‌ماند.[۴][۹]اگر پس از گذشت ۲ تا ۴ &nbsp ساعت پس از درمان حال کودک بهبود یافت و مشکلی پیش نیامد، می‌توان او را از بیمارستان مرخص نمود.[۴][۹]
سایر درمان‌ها
درمان‌های دیگری نیز برای خروسک مورد مظالعه قرار گرفته‌اند اما شواهد کافی مبنی بر مفید بودن آن‌ها موجود نیست. تنفس بخار داغ و یا هوای مرطوب نوعی خوددرمانیسنتی است، اما مطالعات بالینی شواهدی از تاثیرگذاری آن به دست نیاورده‌اند. ،[۳][۴]and currently it is rarely used. و این شیوه در حال حاضر به ندرت استفاده می‌شود.[۸]استفاده از شربت‌های سرفهکه معمولاً حاوی دکسترومتورفانو یا گایافنزینهستند نیز توصیه نمی‌شود.[۹]While breathing هلیوکس(a mixture of heliumand oxygen) to decrease the work of breathing has been used in the past, there is very little evidence to support its use.[۱۷]از آنجایی که خروسک معمولاً ویروسی است آنتی بیوتیک‌هااغلب استفاده نمی‌شوند مگر آنکه عفونت باکتریایی باشد.[۹]استفاده از آنتی بیوتیک‌هایی چون ونکومایسینو سفوتاکسیمبرای عفونت‌های باکتریایی توصیه می‌شود.[۳]در موارد شدید مرتبط با آنفلوآنزا  A وB، آنتی ویروسهایگروه مهارکننده نوروآمینیدازرا می‌توان استفاده کرد.[۳]
پیش آگهی
خروسک ویروسی معمولاً یک بیماری کوتاه مدت است؛ خروسک به ندرت موجب مرگ در اثر اختلالات تنفسیو یا ایست قلبیمی‌گردد.[۹]علائم آن معمولاً طی دو  روز بهبود می‌یابند اما ممکن است بین چهار تا هفت  روز تداوم پیدا کنند.[۵]عوارض غیرمعمول دیگر ممکن است شامل تراکئیت‌های باکتریایی، ذات الریه، و ادم ریهگردد.[۵]

منبع-ویکی پدیا

برچسب ها : خروسک ، Croup